De Moro-reflex, ook wel de schrikreflex genoemd, is een belangrijke reflex die bij pasgeborenen voorkomt. Deze reflex is een teken van een gezonde neurologische ontwikkeling en verdwijnt meestal rond de leeftijd van 4 tot 6 maanden.
Kenmerken van de Moro-reflex
- Uiterlijk: De reflex wordt opgemerkt wanneer een baby zich plotseling bedreigd voelt, bijvoorbeeld door een harde klap of een snelle beweging. De baby zal zijn armen en benen spreiden, vervolgens de armen naar het lichaam trekken en vaak ook een korte schreeuw geven.
- Functie: De reflex is een reactie op schrik of onverwachte stimuli en helpt bij het beschermen van de baby in een nieuwe omgeving.
Mogelijke moeilijkheden bij een niet goed geïntegreerde Moro-reflex
Als de Moro-reflex niet goed integreert, kunnen er verschillende problemen ontstaan:
- Angst en overprikkeling: Kinderen kunnen overgevoelig zijn voor externe stimuli en sneller schrikken, wat kan leiden tot angstgevoelens.
- Slaapproblemen: De reflex kan bijdragen aan problemen met het in slaap vallen of doorslapen, omdat kinderen moeilijker ontspannen.
- Motorische ontwikkeling: Een niet goed geïntegreerde reflex kan invloed hebben op de ontwikkeling van motorische vaardigheden, zoals balans en coördinatie.
- Sociale interactie: Kinderen met een onvolledig geïntegreerde reflex kunnen moeite hebben met sociale situaties, omdat ze gevoeliger kunnen reageren op drukte of onverwachte bewegingen.
Uitdagingen bij een nog aanwezige MORO reflex
- Overgevoelig voor geluid / licht
- Gevoeligheid voor geuren
- Weinig zelfvertrouwen
- Schrikachtig (extreem)
- Concentratieproblemen
- Prikkelgevoelig
- Vindt veranderingen niet fijn
- Gemoedsschommelingen
- Kan niet tegen kritiek
- Hyperactiviteit
- Tics
- Fladderen
- Impulsief
- Onzeker zijn
- Angststoornissen/paniekaanvallen
- Moeite met het nemen van beslissingen
- Kan de controle niet uit handen geven/wil alles zelf sterk bepalen
- Staat volop in de overlevingsstand(vechten/vluchten)
De MORO reflex ontwikkelt zich negen weken na conceptie bij het kindje in wording in de baarmoeder. Daarmee is de MORO een van de eerste primaire reflexen. Deze alarmreflex maakt ons gevoelig voor gevaar. Bij een pasgeborene is deze reflex duidelijk te zien wanneer er plotseling een hard geluid wordt gemaakt. De baby neemt dan een snelle inademing en gooit zijn armpjes wijd uiteen. Wanneer de armen dan weer over de borst bijeen komen schreeuwt de baby moord en brand. Op deze manier roept de baby om hulp. Deze reflex zou getransformeerd moeten worden in een volwassen schrikreactie rond 13 weken na de geboorte. Je kind gebruikt dan zijn zintuigen om de oorzaak van het potentiële gevaar op te sporen en kan daarop een besluit nemen: moet ik hier bang voor zijn of niet?
Als er zorgen zijn over de MORO-reflex of andere ontwikkelingsproblemen, kan het nuttig zijn om contact met ons op te nemen. Wij kunnen helpen bij het ontwikkelen van strategieën en oefeningen om de reflex te integreren en de motorische ontwikkeling te bevorderen.